Travel Tales | Love for Lapland (persoonlijk reisverslag)

Al jaren stond Lapland al op mijn bucketlist. Net als nog een aantal fijne bestemmingen trouwens, daar kun je meer over lezen als je wilt (deeplink). Mijn streven is om van mijn bucketlist een doelenlijst te maken. Doelen maak je concreet en probeer je te realiseren. Zo ook onze droomreis naar Lapland.

In het najaar van 2015 organiseerde Villa Westend een Lapland Experience: Villa’s Taste of Lapland. Een week lang stond dit leuke etablissement in het teken van Lapland. Bezoekers konden kennismaken met de sfeer en smaak van het echte Lapland. Dineren in een houten kota, een ontmoeting met huskyhonden en relaxen in een Finse hottub; tijdens Taste of Lapland was (bijna) alles mogelijk. Erg leuk om mee te maken en voor ons hét moment waarop we besloten om te onderzoeken of een reis naar Lapland echt mogelijk zou zijn.

We hebben met een aantal reisorganisaties contact gezocht, maar zijn uiteindelijk in gesprek gegaan met Voigt Travel; specialist in het Pure Noorden. Waarom Voigt? Na wat research kwamen we er al snel achter dat onze dochter op dat moment nog te klein was om mee te gaan (daarover straks meer). We moesten haar dus onderbrengen bij opa & oma, wat op zich geen probleem is, maar niet langer dan 5 dagen. Voigt Travel was de enige partij die reizen naar Lapland aanbood voor 5 dagen. Daarnaast verliep het contact via mail en telefoon heel soepel. Een persoonlijke afspraak op hun kantoor in Naarden was dan ook snel gemaakt.

We hebben alle opties overwogen, zelfs ook nog een reis van 8 dagen (er is daar zoveel te zien en te doen!), maar uiteindelijk gekozen voor een Midweek AurinkoRinne. We twijfelden tussen deze reis en een Midweek in de wildernis. Voordeel van Midweek in de wildernis: mooi afgelegen, midden in de natuur, authentieke accommodatie. Nadeel: minder excursies. En dat laatste was juist wel aanwezig bij de Midweek AurinkoRinne, bij deze trip konden we alle excursies (bij-) boeken die we wilden, dat gaf uiteindelijk de doorslag. Oh ja, en een eigen sauna! Op het ijsvissen na, hebben we alle excursies via Voigt Travel geregeld, meteen bij het boeken van de reis. Omdat je niet goed weet wat je daar kunt verwachten en het gemiddeld -20 tot -30 graden is, is het toch wel fijn als dat goed geregeld is.

We hebben in januari geboekt en een kleine maand later vertrokken we al. Eindelijk was het zo ver! Wat je allemaal moet meenemen op reis naar Lapland? Daar kun je hier meer over lezen. En wat je aantrekt bij temperaturen van -20 graden? Daar kun je hier meer over lezen.

Op 6 februari brengen we s’avonds onze kleine meid weg naar opa en oma. Net als dat het voor ons een uitje is, is dat het voor haar ook. Ik heb voor iedere dag een klein cadeautje bij Action gekocht en opa & oma hebben allemaal leuke plannen gemaakt. Dat komt wel goed! In de nacht van 6 op 7 februari gaat om ongeveer 2:00 in de (zeeeeer) vroege ochtend de wekker. Tijd om naar Schiphol te gaan. Zo gezegd, zo gedaan. Op Schiphol vermaken we ons bij Starbucks en voor we het weten zitten we in het vliegtuig. In nog geen drie uur vlieg je van Amsterdam naar Fins Lapland, ideaal voor een midweekje!

De vlucht verloopt prima, maar ik ben onrustig. Met mijn neus zit ik tegen het raampje van het vliegtuig gedrukt. De daling is langzaam ingezet. We bevinden ons nog boven het wolkendek, maar het zal vast niet lang meer duren voor we het sprookjesachtige landschap van Lapland zien verschijnen.

Het duurt en het duurt, tot ik mij realiseer dat het witte wolkendek stiekem is veranderd in een magische sneeuwvlakte. Overal waar ik kijk is het wit. Als een kind zo blij pak ik mijn camera erbij en begin ik met fotograferen. We zijn er!

Aurinkorinne in Ruka is een nieuw, modern, comfortabel en gezellig appartement. Houd je van wintersporten en andere actieve bezigheden in de sneeuw, dan zit je hier goed! Je kunt natuurlijk ook kiezen voor een cabin die nog meer afgelegen ligt, ergens in de bossen, maar wij hebben flink wat wensen op ons lijstje staan. Zo willen we ijsvissen, skiën, een huskytocht doen, op rendiersafari, een sneeuwschoenwandeling meemaken… Ruka is dan de perfecte uitvalsbasis.

We gaan meteen het dorpje verkennen. De knisperende sneeuw onder mijn boots, een geluid dat ik nog ken van de wintersportvakanties met mijn ouders vroeger, maken mij instant happy. Een van de mooiste geluiden die ik ken. Witte boomtoppen glinsteren ons tegemoet. De frisse, zuivere lucht maakt ons rozig. We halen wat boodschapjes in het dorp, kleden ons om en gaan lekker skiën. Een fantastische ervaring en niet te vergelijken met Oostenrijk, Zwitserland of Frankrijk. Wat een rust en wat een uitzicht! We hebben de piste voor ons alleen!

Moe, maar voldaan duiken we na ons ski avontuur de sauna in. Wat zeg ik, onze privé sauna…in ons eigen kneuterige appartementje! Ik kom helemaal tot rust. We eten wat en gaan vroeg naar bed.

S’ochtends ontwaak ik langzaam uit een diepe slaap. Ik voel me fantastisch. Snel haast ik mij naar het raam. Het sneeuwt! Ik maak een klein vreugdedansje, waar mijn vriend wakker van wordt. Het gaat nu ‘echt’ beginnen. De eerste excursie gaat, na een lekker ontbijtje, straks van start.

We beginnen met de 20km sneeuwscootersafari. Dat gaat hard! Het lijkt zo makkelijk, maar het is echt even wennen. Als je het eenmaal door hebt is het leuk en spannend. Ik rijd liever zelf dan dat ik achterop zit! Onderweg valt zoveel moois te zien. Het is werkelijk een magisch, bijzonder, sprookjesachtig winter wonderland. Superlatieven tekort om het te kunnen omschrijven, je moet het gewoon met eigen ogen zien!

Onderweg stoppen we bij een gezellig en nostalgisch uitziend hutje, waar we met elkaar iets warms drinken en genieten van lokale zoetigheden. Heerlijk! Buiten staat er een rendier met slee. Het eerste rendier dat we zien! Hij lijkt geen last te hebben van alle sneeuwvlokjes die uit de hemel naar beneden dwarrelen. En hij laat zich graag fotograferen. Wat een plaatje.

S’middags duiken we natuurlijk weer lekker de sauna in. Dat is zoals ik eerder schreef één van de redenen waarom we voor AurinkoRinne hebben gekozen. Wat een luxe zo in je eigen appartement! We komen helemaal tot rust. Aan het begin van de avond kleden we ons om en gaan we het dorp in om te eten. We zijn blij verrast. Het typische Finse eten smaakt heerlijk! Veel vis (zalm, forel), maar ook rendier vlees en ander wild. Er worden veel bessen verwerkt als saus, heerlijk. Na een kleine wandeling terug naar het appartement lezen we nog wat en gaan we weer vroeg naar bed.

De volgende ochtend openen we de gordijnen…..en het sneeuwt nog steeds! Het wordt witter en witter, mooier en mooier. Wat een sprookje. Vandaag staat er wéér wat avontuurlijks op het programma, namelijk een scooterrally op het ijs. Echt iets voor mannen, dus die sla ik even over. Met een andere reizigster verken ik die het gebied. Haar man gaat met mijn vent mee ice racen. We wandelen een heel eind en komen onderweg de meest mooie houten cabins tegen. Ik begin hardop te fantaseren over hoe geweldig het zou zijn om hier een eigen huisje te hebben (en prompt staat er dus weer iets nieuws op mijn bucketlist)!

In de avond genieten we met alle andere reizigers van een typisch Fins diner. Ik vind het heerlijk. Het vlees is mals, de zalm kruidig, de besjes zoet en de locatie super sfeervol. Voeg er wat kerstdecoraties aan toe en je waant je zo in de kneuterige, maar gezellige videoclip Last Christmas van Wham! Het is gezellig met de andere reizigers, een heel gevarieerde groep: een moeder & dochter, een aantal stellen die in leeftijd variëren, een gezin met twee kinderen. Ja, dat kan dus wel. Sterker nog; we willen zeker nog eens terug met onze dochter. Maar we raden Lapland niet aan voor kinderen jonger dan 6 jaar oud. Wanneer ze deze leeftijd bereikt hebben of ouder zijn, is het een fantastische gezinsreis. Super leuk voor de kerst- of voorjaarsvakantie, niet al te ver en lekker actief (maar niet te)!

Voor de volgende dag staat er een lang gekoesterde wens op het programma: een huskytocht. Wat een ontzettend lieve en leuke beesten zijn het! We mogen een pup van 6 weken oud vasthouden. Zal ik ‘m stiekem in m’n jaszak meenemen…? Dat doe je natuurlijk niet, maar ze zijn zó leuk dat je het bijna overweegt en ook zó klein dat het beestje met gemak met je mee kan. Ik neem plaats in de slee. Als iedereen geïnstalleerd is start het avontuur. Mijn vriend mag aan de bak, want het is voor de tijd van het jaar aan de ‘warme’ kant, dus de husky’s hebben het zwaar. Vriendlief moet flink mee rennen. Heuveltje op, heuvel af. We glijden bijna de bocht uit. Wat is dit gaaf! Ik grijns van oor tot oor….tot ik aan de beurt ben. Mijn wederhelft is wat zwaarder dan ik, mijn conditie wordt flink op de proef gesteld! Dit is niet voor watjes. Nu snap ik waarom al die Sami zo goed in shape zijn. Om en om zitten we in de slee. Door de aangename temperatuur (lees; iets minder koud dan normaal) kunnen we prachtige foto’s maken. Overal waar je kijkt zie je sneeuw. Zo mooi!

Vandaag is een drukke dag, want na de huskysafari in de ochtend, gaan we in de middag naar een rendierfarm. Ook dit zijn ontzettend leuke en grappige beesten! Loom, met natte snuiten en een mooie, zachte vacht. Ze zijn niet schuw, je kunt ze zelfs eten geven. De eigenaresse van de farm vertelt hoe het leven als rendierhouder is. Absoluut niet te vergelijken met ons leven! Veel buiten, omringd door de natuur, in contact met de beesten, maar vooral hard werken. Een eenvoudig, maar puur leven. Warm tegen elkaar aan, rondom een vuurtje en met warme bessensap in de ene hand en een lekker knapperig worstje in de andere hand, luisteren we aandachtig naar haar verhaal. Ook al zijn we hier niet de enigen, we zijn met een flink aantal nieuwsgierige toeristen op de farm, we voelen ons fantastisch en genieten volop. Als aandenken nemen we een mooi rendiervelletje mee naar huis. Het dier is op een natuurlijke manier gestorven, maar alles wordt (her-)gebruikt. Het vlees, de botten, het gewei en dus ook het vel. Terwijl ik dit typ zie ik het rendiervel mooi voor de open haard liggen thuis. Een prachtig souvenir.

In de avond mogen we deelnemen aan het volgende avontuur; een sneeuwschoenwandeling. Hier kijken we zó naar uit! Natuurlijk hopen we op het Noorderlicht, wat we tot dan toe nog niet gezien hebben. Maar je weet het maar nooit, het is en blijft een natuurverschijnsel. We krijgen uitleg over hoe het werkt en stappen de bus in. Omdat het al een paar dagen sneeuwt heeft de bus het moeilijk onderweg. Zelfs zo moeilijk dat hij op een gegeven moment dwars over de weg staat, vast in de sneeuw. Niks aan de hand, we starten de tocht vanaf dat punt. De ‘tennisrackets’ voelen raar aan onder je boots, het is even wennen! Al snel hebben we het door. Daar gaan we dan. Iedereen is gespannen. Ook bij deze tocht wordt je conditie op de proef gesteld. Het is nog flink aanpoten! We kijken voortdurend om ons heen en luisteren naar de aanwijzingen van onze gids. Ze praat gepassioneerd over haar werk. Heel wat anders dan elke dag achter een pc zitten! We hebben helaas niet zoveel geluk. Doordat het al dagen sneeuwt is er veel bewolking. Het is ook minder koud dan normaal. Ergens héél ver weg zien we een waas van het Noorderlicht. Maar het is op beeld (camera) eigenlijk beter te zien dan met het blote oog. Jammer, maar…gelijk een reden om nog een keer terug te komen! Het is evengoed een onvergetelijke ervaring. Je hoort niets dan krakend vers sneeuw onder je, je begeeft je in een prachtig landschap, dat verlicht wordt door het lampje dat je om je hoofd draagt. Je leert nieuwe mensen kennen. De geur van het bos. Heel onwerkelijk allemaal! Na een paar intensieve uren buiten in het donker keren we terug naar het appartement. Wéér een activiteit dat van onze bucketlist afgestreept kan worden.

De laatste dag breekt aan. Zelfs nu sneeuwt het nog. Erg bijzonder om mee te maken. We hebben gekozen voor een private tour en gaan ijsvissen. Samen met onze tour guide, ieder op een eigen sneeuwscooter, gaan we off road richting een aantal meren. Waar kunnen we een hengeltje gaan uitgooien? Dat blijkt lastiger te zijn dan gedacht, want door de sneeuw en hogere temperatuur dan normaal is het niet overal even veilig. Na lang zoeken hebben we een plekje gevonden. De guide is een leuke jonge vent die honderduit vertelt over zijn leven in Lapland. Hij zorgt goed voor ons. In zijn rugtas heeft hij vouwstoeltjes mee, warme bessensap en lekkere broodjes. We boren een gat in het ijs en gooien onze hengel uit. Daar zit je dan, in de stilte. Niets en niemand om je heen, behalve een immens mooie natuur. Oneindige vergezichten met bossen, dikke pakken sneeuw en sporen van rendieren om je heen. We vangen geen visjes, maar genieten intens.

Dan is het tijd om terug te gaan. Terug naar het appartement, om de spullen in te pakken en naar huis te gaan. We zijn blij, want we hebben een droom gerealiseerd. Een reis beleefd die op onze bucketlist stond. Ik voel me  opgetogen en een beetje gek. Ik voel zowaar een kriebel in mijn buik als ik denk aan wat we allemaal beleefd hebben. Ik lijk wel verliefd! Verliefd op het prachtige landschap, het heerlijke eten en de zachtaardige Sami. Ik ben verliefd op Lapland. Hier komen we zeker nog eens terug!

 

Deel met een vriend of vriendin:
Geen reactie's

Geef een reactie